Verslag
Voorjaarsrit 2024

Op een mooie Pinksterdag….. (sorry,..…… lentedag)
Tekst en melodie van dit overbekende, maar stokoude liedje van Leen Jongewaard en André van den Heuvel, speelt voortdurend door mijn hoofd als ik terugdenk aan de voorjaarsrit van 14 april 2024. Wat was het een fantastische dag en wat een sublieme sfeer. De tocht was deze keer uitgezet door Br:. Corné Voogd en bij de introductie hoorden we dat hij de tocht minstens 5 x had voorgereden en dat is niet onmogelijk, want alles klopte tot in de kleinste details.

Het verzamelpunt was bij Peter en Sandra Ruiter, die een prachtig optrekje hebben gevonden in het buitengebied tussen Beuningen en Nijmegen (eigenlijk Weurt).

We werden getrakteerd op koffie met heerlijke zelfgebakken arretjescake en na een hartelijk woord van welkom en de bekende instructies over het rijden in baksteenformatie en het traditionele “blokken”, vertrokken we en vormden een lange stoet van ruim 30 motoren, die via Nijmegen naar het heuvel-landschap, van Ubbergen, Berg en Dal, richting Groesbeek reed. In Groesbeek bezochten we de Canadian War Cemetery, de laatste rustplaats van 2619 militairen die vielen voor onze vrijheid in Wereldoorlog nr. 2. Voor het monument werden twee kolommen gevormd en in de houding van trouw luisterden we naar een passende herdenkingstekst en werden er drie witte rozen gelegd.

De rit werd daarna voortgezet en we meanderden door het prachtige golvende landschap van Berg en Dal en de Heilige Landstichting, richting het rivierengebied van Maas en Waal. De heuvels maakten plaats voor rivierdijken en onze motoren voelden zich ook hier weer uitstekend op hun gemak. Uiteraard realiseerden we ons dat deze smalle dijken een gewild object zijn voor alle soorten motorrijders, met vele nare gevolgen en berichten van dien, maar als echte maçons vormden we eigenlijk ongemerkt al kleinere groepjes, zodat we geen overlast konden bezorgen aan andere dijkgebruikers en het tempo werd aangepast.

In Appeltern, bij het dijkrestaurant “Moeke Mooren” werden de motoren keurig in het gelid op de parkeerplaats gestald en konden we genieten van een heerlijk en uitgebreid lunchbuffet. Dat verschillende broeders en zusters het buffet meerdere keren bezochten, zegt niet zoveel over henzelf, maar wel over de kwaliteit van het buffet, voortreffelijk !

Uitgerust en voldaan werden motoren weer gestart, behalve die van Siem, de Triumph had helaas een vette bougie en dat betekende vlak voor vertrek nog een wanhopige, maar vergeefse poging om bij de andere deelnemers een bougiesleutel te bietsen. Helaas moesten we vertrekken met 31 motoren min 1 en voor Siem zat er weinig anders op dan de wegenwacht te bellen. Achteraf bleek dat hij erin geslaagd is de bougie zonder sleutel met zijn vingers los te draaien, schoon te maken en ja hoor, de Triumph knorde weer van tevredenheid. Hij is toen op eigen houtje naar het eindpunt gereden en prinsheerlijk op het terras in de zon gaan zitten met een drankje, tot de groep arriveerde.

Intussen werden de motoren via een niet al te ruime veerpont over de Maas getransporteerd en werd de tocht hervat via heel veel dijken en dijkjes naar het eindpunt “De Brouwketel” in Eschaaren, waar Siem al op ons zat te wachten en er weer 30 plus 1 motorfietsen op de parkeerplaats geparkeerd stonden.

Deze prachtige dag werd afgesloten op het terras, in de zon, onder het genot van een drankje en een hartige hap en uiteraard met een hartelijk woord van dank aan de organisatoren van deze dag.

Aan het eind van dit verslag realiseer ik me dat het geen mooie pinksterdag was waarop ik met mijn dochter aan het handje wandelen ging, maar zeker een vergelijkbaar moment, n.l. een
schitterende lentedag waarop we met 37 broeders en zusters (inclusief meerijders) een onvergetelijke voorjaarsrit hebben beleefd.

Henk Wijnholds.